Unaware Empath <---> Aware Empath

Vanmorgen kwam ik op fb dit plaatje tegen en dat raakte me…

Precies dat BEN ik of nee WAS ik of nee WORD ik, het zit in me maar ik zit tussen de linker- en rechterkant in.

Ik WAS het tot mijn veertiende. Toen begon het te veranderen, ik wilde op de majoretten en zonder daar maar iets voor te doen (rechterkant) ging ik voor het eerst toen ik veertien jaar en twee dagen oud was. En daar was terugkijkend de eerste narcist in mijn leven. Ze viel me aan, kon niets van me hebben en kleineerde me. Ze was elf jaar ouder dan ik, binnen een jaar had ik in de gaten dat ze `’wat had” met de manager van de groep. Alles wat ons de meiden werd verboden deed ze zelf. Uiteraard begon ik aan mezelf te twijfelen, vooral toen een zogenaamde vriendin ook nogal wat narcistische trekjes bleek te hebben. Toch bijna acht jaar volgehouden.

Op mijn vijftiende ging ik werken, wilde wel graag studeren maar in mijn tijd werd er nog gekeken naar wat je ouders deden dus ik moest naar de huishoudschool ik was te bleu hadden ze tegen mijn ouders gezegd toen ze te kennen gaven dat ik naar de ULO wilde. Ik heb me drie jaar verveeld op de huishoudschool veel te makkelijk. Het enige wat ik wel leuk vond was koken, naaien en Engels. Dus ja, na school maar meteen werken en daar diende de tweede narcist zich aan. Dat was toen ik een jaar of vierentwintig was. Ik begon als modinette in een lingerieatelier achter de naaimachine. Ik was goed in mijn werk dus moest ik alle bewerkingen leren. Daarna promoveerde ik naar de ontwerpafdeling en ging de nieuwe modellen in elkaar zetten. De baas was zeer tevreden over mijn werk en wilde dat ik ging ontwerpen en ja hoor daar kwam de narcist. Bang dat ik beter zou zijn dan zij. Dus moest ik de monsters blijven naaien, wel had ik uiteindelijk een groep van vijf dames “onder” me en overrulede ik de narcist en deed de planning. We waren een heel succesvol team. Dit heb ik ook zo’n acht jaar gedaan en inmiddels had ik narcist nummer drie ontmoet.

Ooh wat was ik verliefd, binnen zes weken woonde hij bij mij in mijn appartement. Hij bracht drie vuilniszakken met kleding mee, een stereoinstallatie en zestig procent van zijn eigen bedrijf. Hij was nog getrouwd maar vijf maanden later werd de scheiding uitgesproken. Binnen een jaar wilde hij verhuizen en zijn we verhuisd en uiteraard naar dat huis wat hij wilde. Ik paste me aan. In dat huis kreeg ik de eerste trap tegen mijn been.

Vanaf mijn veertiende is mijn sterke ik steeds zwakker geworden totdat ik op mijn 51e jaar een maand nadat mijn moeder is gestorven ineens bedacht waar ik nou eigenlijk mee bezig was. Ik begon voorzichtig mijn grenzen aan te geven en de narcist flipte. Alles heeft hij geprobeerd om me terug in het hokje te stoppen tot aan een relatie toe waar hij totaal geen interesse in had. En ja, hij zit er nu nog steeds los/vast bij. Ik ben vanaf dat moment eerst nog veel dieper weggezakt en nog steeds ben ik bezig met mijn het herstellen. Het plaatje van vanmorgen gaf me kracht want één is zeker: het zit in me!

Leave Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

WhatsApp WhatsApp Lady's Linked